Մեկ շաբաթում 5 զոհ. ահա ադրբեջանական բանակի վիճակագրությունը փետրվարի 28-ից մարտի 6-ն ընկած ժամանակահատվածի համար: Համառոտ թվարկենք. փետրվարի 28-ին իբր ինքնասպան է եղել զինվոր Սեյմուր Ալլահվերդիևը (ինչո՞ւ «իբր»՝ կնշենք ստորև): Մարտի 2-ին Ջամշիդ Նախիջևանցու անվան ռազմական վարժարանում մահացել է կուրսանտ Ռահիլ Ամիկիշևը: Մարտի 3-ին զինվոր Օրհան Միրզազադեն ինքնասպան է եղել (իբր անզգուշորեն), իսկ Իբրահիմ Հեյդարովը զոհվել է հակահետևակային ականի պայթյունից: Մարտի 6-ին զինվոր Էլման Ալիևը հանկարծամահ է եղել մարտական դիրքում:

Նկատենք, սակայն, որ մահվան դեպքերի պաշտոնական պատճառները՝ «ինքնասպանություն», «զենքի հանդեպ անզգույշ վերաբերմունք», «հանկարծամահություն» և այլն, այլևս վստահություն չեն ներշնչում ադրբեջանական հասարակությանը: Օրինակ՝ Ղազախի զորամասում ծառայող Սեյմուր Ալլահվերդիևի մասին Ադրբեջանի պաշտպանության նախարարության ներկայացուցիչն ասում է, որ ինքնասպան է եղել մարտական հենակետում: Ցինկե դագաղով զինվորի դիակը զինվորականների ուղեկցությամբ բերվել է նրա ծննդավայր՝ Գյոյչայի շրջանի Քյուրդամիշ գյուղ: Զինվորականները հայտարարել են, որ նա «զոհվել է՝ կատարելով պարտքը»: Նրանք զինվորի ծնողներին և հարազատներին թույլ չեն տվել վերջին անգամ տեսնելու իրենց զավակին և պահանջել են անմիջապես հուղարկավորել: Զինվորի ծնողների և զինվորականների միջև հրմշտոց է սկսվել: Այնուամենայնիվ, ընտանիքի անդամներին հաջողվել է նկարահանել դիակը և սոցիալական ցանցերում տարածել տեսանյութ, որում երևում է, որ դիակի գլխի վերևի մասը չկա: Զինվորի հարազատները ԶԼՄ-ներին հայտարարել են, որ իրենց որդուն ծեծելով սպանել են, և նա դարձել է զորամասում տիրող «դեդովշչինայի» զոհ: