Նախարարի պաշտոնում Վիգեն Սարգսյանի նշանակվելուց հետո ամենաշատ լսվող արտահայտությունները «չի կարա», «չի ծառայել, ռիսկ չի անի» ոճի մեջ են եղել: Մարդիկ չէին վստահում կամ մինչև հիմա էլ չեն վստահում բանակում չծառայած, ավելի ճիշտ ՝ սահմանին չծառայած պաշտպանության նախարարին:

Սակայն ժամանակը ցույց տվեց, որ Վիգեն Սարգսյանն իր ներկայիս մի շարք կոլեգաներից ավելի շատ կարողացավ ու չաշխատեց բոլորի նման հին մոդելով՝ խոստումներ տալով, բայց դրա փոխարեն միայն հայհոյանքներ օգտագործելով:

Առաջին «չի կարա» ուժեղ հարվածն ուսանողների դասադուլի հետ կապված էր: «Ուսանողների դեմ չի կարա» հաստատուն կարծիքն անփոփոխ էր մարդկանց մոտ: Պարզվեց, որ կարողացավ ու անցկացրեց օրենքի նախագիծը ԱԺ-ում:

Երկրորդը ևս ոչ պակաս ուժեղ «չի կարա» էր, որը կապված է Հայկազ Բաղմանյանի՝ պաշտոնից հեռանալու հետ: «Տարիներով բարձր պաշտոններ զբաղեցրած գեներալի դեմ չի կարա» կարծիքը մի քանի օր պտտվեց մարդկանց մտքում, ու պարզվեց, որ գեներալի դեմ էլ կարողացավ: Ավելին՝ հայտարարեց, որ իր հորդորով է ԳՇ պետի տեղակալը ազատման դիմում գրել:

Նման քայլերը տանում են նրան, որ Վիգեն Սարգսյանն արդեն լուրջ հեղինակություն է սկսում վայելել զինված ուժերում, նույնիսկ այն սպաների մոտ, ովքեր սկզբնական շրջանում չէին ընդունում նրան: Ճիշտ է, նախարարն այս ամենին հասնում է նրա շնորհիվ, քանի որ ամուր թիկունք ունի, սակայն ոչ բոլոր կառույցների ղեկավարներին է հաջողվել նույն այդ թիկունքի շնորհիվ նաև անձնակազմի շրջանում հարգանք վայելել:

Սպասենք հաջորդ «Վիգեն Սարգսյանը չի կարա»-ներին: Տեսնենք՝ էլ ինչ «չի կարա»: